somaari

ವಾಯುದೇವನ ಗಾಳಿ ಗೀತೆ... ಯಾರೂ ಕಂಡರಿಯದ ಕಣಿವೆ ಇದೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಯಾವ ಮನುಜನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿಲ್ಲ ಈವರೆಗೂ ಒಂದೂ ಆ ಆವಾಸದಲ್ಲಿ, ಬೆಂಡಾಗಿ ಬದುಕಿವೆ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಪಾಪಿಬದುಕು ರಕ್ತ ಬೆವರಾಗಿ, ಮಾಂಸ ಎಲುಬಾಗಿಸುವ ದುಡಿಮೆಯಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ, ಸದ್ಗುಣಗಳ ಪ್ರತಿರೂಪ ಆ ಪುಣ್ಯಧಾಮದಲ್ಲಿ, ಧರೆಗಿಳಿಯಲಿವೆ, ನ್ಯಾಯ, ನೀತಿ, ಧರ್ಮ ಅತಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ, ಹತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಗುಂಡಿಗೆ, ಬೆಂಕಿಯ ಗೂಡಿಗೆ, ಸಕಲ ಕರ್ಮಗಳು ಮರಳುತ್ತವೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ... ಅಲ್ಲಿ, ಕಾವಾರದ ಪ್ರೇಮ, ಬಲಿತಿಲ್ಲ ಯವ್ವನ, ಹಾಡಾಗದ ಕಾವ್ಯ ಇನ್ನೂ ಮೌನ, ಸಾತ್ವಿಕ ಸಾಹಸ ಪ್ರದರ್ಶನ, ಇನ್ನೂ, ಉಸಿರುತಿದೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ,ತನ್ನೂರ ತಾಜಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಕೇಳಿದರೆ, ಆಲಿಸಿ, ಕೇಳಬಹುದಿಂದು, ಈಗಲೂ ಸಾಯಂ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಗಂಟೆ... ನೋಡಬಹುದು... ಹಾದುಹೋಗುವ ಅಶರೀರ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಗಳ ನಡೆದಾಟ. ಕೇಳಿ.. ಆ ಅಶರೀರ ಆತ್ಮ, ಅನಂತ ಆಕಾಶ ನಡುವಿನ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಸಂವಾದ.... ಮೂಲ- ಹೆನ್ರಿ ತೋರೋ,

Yes…. Jayanth, did tell me that I should start writing… but but what to write?........why to, whom to??? He still may be remembering the bygone days when both were fond of wrinting specially poems... but how to convince him that the poet in me is dead long back....but like a ghost, the addiction to writing still haunts me... often... that is all... no more... and it seems he is more impressed with my English than kannada…. should I feel happy as his observation as a compliment or should I feel bad for indirectly telling me that my kannada is not that good… he did not exactly use the same words. But I take it… why? Because it is not that jaynths comment that bothers me…it is rather my own confidence in my own faltering expression in my own mother tongue. That really worries me…yes my dictionary of Kannada words are too limited and I just can't take freedom like his encyclopedic knowledge of words…He even has a word for afternoon sleep! Is it Kannada or Sanskrit? I don’t know… I don’...

Dreamy youth....three decade past... Recently, a few days ago Rashmi my cousin had come home. She had a carry bag full of newly bought kannada books. Out of curiosity I just went through the books quite literally assorted books which also contained anthologies of Jayant kaikini published by ankita publications. without my knowledge my hands picked the books of Jayanth and like a reflex action my eyes started focusing on the poems. Rashmi personally told me that I would have the books with me till I complete the reading of the poems as she knew that I had an intimate and a sentimental attachment with jayant. But I wondered at the sensitivity of Rashmi as indeed I had tried to suppress my curiosity and urgency of going through the whole book that night itself. But yet she could see my anxiety and restlessness and offered her help. Present reality.....united at last... It is not that I am a voracious reader or a great lover of literature or poetry, but I am a moderately intere...

ಕವನ... ಮೂಲ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆ----- ಮೀನ ಜಾನ್. ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ------- ಶೇಷಗಿರಿ ಜೋಡಿದಾರ್ . ಆ ಮೌನ ರಾತ್ರಿಯಲಿ, ತುಪ್ಪಳ ತುಂಬಿದ ಆ ಮೆತ್ತನೆಯ ತಲೆದಿಂಬಿಗೆ, ನಯವಾದ ನನ್ನ ಎಳೆಕೆನ್ನೆ ತೀಡಿದಾಗ, ಬೆಚ್ಚಗಾಯಿತು ನಯವಾದ ಒಳ ತುಪ್ಪಳ. ಮೃದುವಾಯಿತು. ಮನಸು, ಹಗುರವಾಗಿ, ನಿಶ್ಯಬ್ದ ನಿಶೆಯ ಆ ಸುಮಧುರ ಸುಳಿಗಾಳಿಯ ಗಾನ, ಕತ್ತಲ ಕನಸುಗಳ ಅಲೆ...ಅಪ್ಪಳಿಸಿ, ಕಿವಿ ತೂರಿದಾಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯ........ ಅಂಗಾತ ಮಲಗಿ, ಮುಲುಗಿತು,ದೇಹ, ಮುಳುಗಿತು ಮುದುಡಿದ ಮನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಆಳದಲ್ಲಿ, ಬೆತ್ತಲೆಯ ಸತ್ಯ, ನನ್ನ ಈ ಪೂರ್ಣ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ, ಓ ನನ್ನ ಆತ್ಮವೇ, ಓ ನನ್ನ ಮನಸೇ, ಸತ್ಯ, ಸೌಂದರ್ಯಗಳ ಅನುಭವವೇ?? ಅನುಮಾನವೆ?? ಈ ವರ್ತಮಾನ? ನನ್ನ ಇರುವು? ನಿರುತ್ತರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಅವಶೇಷ!! ನನ್ನ ಕೈ ಕೋಳಕ್ಕೆ, ಯಾರ ನಾಡಿ ಪಿಸುಗುಡುತಿದೆ... ಪ್ರೀತಿ ಜಪವನ್ನ, ಪ್ರೇಮ ಭಜನೆಯಲಿ, ಸೌಂದರ್ಯದ ಉಪಾಸನೆ...? >>>>>

Need not expect answers for all your questions.. Yes, I really don’t know what to say or how to interpret the recent incident in my house and with my father… well, there are so many things which cannot be explained scientifically in this world. The world is too vast to be studied and generalized into one single definition. With my scientific attitude and approach to everything that happens in our daily life, I try to analyze the situations and come to a conclusion normally which I often don’t share with anyone. And there are so many things that has passed in front of my own eyes and I have failed to understand and interpret in a rational way. Yes of course that is the greatest limitation of human beings. Every one looks and perceives the experiences of life in their own way according to their background or influences through which they might have gone. It is something like personally experiencing the great depths of Mariana trench or to see the coelacanth of African seas. No one ...

Yes..... think about it... So soon...your enthusiasm evaporated... started already feeling hollow.. what kind of person you are? Your entire life's experience and interpretations,your intense events, unforgettable incidents..... such a long journey .. A journey of about five and odd decades of adventurous or most unpredictable life.... A life on which you never have any hold or control and which always decided and dictated by most unreasonable escapist father..... A mother almost like a slave in the knots of the social dogmas of typical Hindu Brahman  exploited wife.....and being brought up in such a circumstances of rural background which was always about fifty years backwards in modernization or progress or social development of its neighbor urban area.. You are exhausted with your little knowledge and experience of resource? Am I feeling once again that there is nothing in the world worth expressing.... for hundreds of years many great thinkers have been expressing ...

ಪ್ರವಾಸದ ತಂಡ ಜೋಗ ತಲುಪಿದಾಗ ಗಂಟೆ ಮೂರೂವರೆ ಆಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಊಟ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ, ಬೆಂಗಳೂರು ಬಿಡುವಾಗ ಲೇಟ್ ಆಗಿ, ಮದ್ಯ್ದದಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಪಂಕ್ಚರ್ ಆಗಿ, ಭದ್ರಾವತಿಯಲ್ಲಿ ಮೈನರ್ ರಿಪೇರಿಯಾಗಿ ಕಡೆಗೆ ಜೊಗ್ ಸೇರಿದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ತು ಸುಣ್ಣಾಗಿದ್ದರು. ಬೆಂಗಳೂರು ಬಿಡುವಾಗ ಇದ್ದ ಚಿಲ್ಲಾಟ,ಕೂಗಾಟ, ಉತ್ಸಾಹ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯವಾಗಿ, ಕೆಲವರು ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಉಪಾಧ್ಯಾಯರುಗಳೂ ಸಹಾ ನಿರುತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿದ್ದರು. ಬಸ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ಲವಲವಿಕೆ ಯಾರಲ್ಲೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಚಾರ್ ಮಾಷ್ಟ್ರು, ಅಡುಗೆಯ ತಂಡದ ರಾಜು ಹೇಳಿದ ನಂತರ ಎಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲಗೇಜ್ ಸಮೇತ ಇಳಿಯಬಹುದೆಂದು ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ಇದುವರೆಗೂ ಮೌನವಾಗಿದ್ದ ಹುಡುಗರು ಪಾದರಸದಂತೆ ಚುರುಕಾದರು. ತಾ ಮುಂದು ನಾ ಮುಂದು ಎಂದು ಎದ್ದು ಲಗೇಜ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ದಡ ದಡನೆ ಇಳಿದು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಿದರು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ, ತಮಗೆ ಇಷ್ಟ ಬಂದ ಕೊಠಡಿಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಕಾಲುಚಾಚಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡರು. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಹೊಳೆ ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಬಂತೊ, ಅಂತೂ ಹುಡುಗರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಒಳ ಉಡುಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರ ಹೋಗಲು ಆರಂಬಿಸಿದರು. ಉಪಾದ್ಯರುಗಳ ಸೂಚನೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳಿಗೂ ಕಾಯದೆ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಹೊರ ಹೊರಟರು. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಮುಂದೆ ಇದ್ದ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ, ಬೇವಿನಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತ ಎಮ...