Wednesday, July 8, 2015

ಕಾಡ ಗೀತೆ...
ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಇವರು ಅಲೆಮಾರಿ ಬದುಕು
ಇದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಂಚುವರು ಸರಕು
ಭೋರ್ಗರೆವ ಜಲಪಾತಗಳು ಎಣಿಸಿಲಿಕೆ ನೂರಾರು
ಛಳಿಗಾಲಕ್ಕೆ ಇವಕ್ಕೆ ದೊರಕುವ ಶಿಕ್ಷೆ ಗಡಿ ಪಾರು
ಗುರುತ್ವಪ್ರೇಮಿಗೆ ಆಳದ ಅಳುಕಿಲ್ಲ ಎತ್ತರದ ಭಯವಿಲ್ಲ
ತಳ ಸೇರುವ ಮುನ್ನವೇ ತೇಲುವನು ಹಗುರಾಗಿ ಮೇಲ್ಮುಖಿ
ತಳ ದಡಗಳ ಮೋಹಕೆ ಸಿಲುಕದ ಹಟಮಾರಿ ಮಾಯಾವಿ
ಶಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟಲ್ಲೇ ಪಟ್ಟಣ. ಭಯಂಕರ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ನೀರಿನಂತೆ
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಭಿತ್ತಿಯಾಗುವ ಪೋಷಕರ ವಿಸ್ತಾರ ಪರದೆ
ಅಂಬರದ ತುಂಬ ಒಟ್ಟಿರುವ ಬಿಳಿಹತ್ತಿಯ ಅಗಾಧ ಗಂಟು
ಘಾಡ ಬೂದಿ,ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕಪ್ಪಾದ ಕರಿ ನೆರಳಗೆ ನಂಟು
ಅಳೆಯುತ್ತದೆ ಆಕಾಶ ನೆಲವನ್ನು ಹನಿಗುಂಡುಗಳಿಂದ,
ಆಕಾಶ ಹೊಳೆದು ಘರ್ಜಿಸುತ್ತದೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ವಿದ್ಯುತ ಛಾಪ
ಕಾಡು ಆವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯ ಮೌನ ಸೀಳುವ ಝೇಂಕಾರ
ಕೊಂಬೆರೆಂಬೆಗಳಿಂದ ಹನಿಸಿ ನಿನಾದ, ವನರಾಗಕ್ಕೆ ಜಲಪಾತಗಳ ತಾಳ
ತೊರೆ,ಹಳ್ಳಗಳ ಆಲಾಪನೆಯಲಿ ಮೂಡುವ ವನಸ್ವರಗಳ ಮೇಳ

Friday, June 19, 2015

ಮೌನಿ....


ಮಣ್ಣ ತುಂಬಿ, ನೀರ ಬೆರೆಸಿ,
ಬೆಳಕ ಚುಂಬಿಸಿ
ಆಕಾರ ತುಂಬಿಸುವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಕ್ಷಯಪಾತ್ರೆ
ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ,
ರಾಡಿ ಹರಿಸಿ, ಹಸಿರು ಕಲಸಿ, ಮೆತ್ತಿ ಕೆಸರ,
ಬೆರೆಸಿ ಲವಣ, ಹೀರಿ ಕಿರಣ, ಪೋಣಿಸಿ ಕಟ್ಟುವ ಆಹಾರ ತೋರಣ
ಭೂವಿಸ್ತಾರದಲಿ ವಿಸರಿಸಿ, ಹರಿದು ನೀರಲ್ಲಿ ನೀರಾಗುವ ಪಾಚಿ
ಬೆಳಕಿನ ಬೆರಣಿಯಲ್ಲಿ ಹದಮಾಡುವ ಕಲೆಗಾರ
ಸಂಸ್ಲೇಷಕನಾದರೂ, ಗಾಳಿ ಬೀಸುವ ವಿಶ್ಲೇಷಕ
ಜೀವಶಕ್ತಿ ಹಂಚಿಕೆದಾರ.
ಶಾಶ್ವತ ಮೌನಿ, ತುಂಬಾ ಸರಳ
ಹೀಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅತಿ ವಿರಳ
ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿರುವ ಉಸಿರಿನಂತೆ, ನೆಲಮರೆಯದ ನಿಶ್ಚಲ ಯೋಗಿ
ಗುರುತ್ವ ಗುರುವರ್ಯರಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿ ಅಪಾರ
ಗುರು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ನೆಲೆ, ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ವಿಧೇಯತೆ ಸೆಲೆ
ಕದಲುವುದಿಲ್ಲ ಅಚಲ, ಕಿತ್ತಿ ಅಡ್ಡ ಮಲಗಿಸಿ,
ತಲೆಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ವ್ಯಾಮೋಹದ ನೀರುಣಿಸಿದರೂ
ಮತ್ತೇ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಅತಿವಿನಯ ಶಿಷ್ಯಭಕ್ತ
ಒಣಮರದ ಬೇರಿಗೆ ಜರಡಿಯ ಪಾತ್ರೆಯ ಜಲಸಿಂಚನ
ಕೃಷ್ಣ ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ ಕರುಣಿಸಲು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರ
ಕಂಡಾಗ ಭೀಮನ ಹೆಣಹೊತ್ತ ಧರ್ಮರಾಯನ ವ್ಯಾಮೋಹ,
ಸ್ವರ್ಗದಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ಕವಲು,ಕವಲಾಗಿ ಕರಗಿ,ಮಾಯವಾಗುತ್ತಾ
ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕದಲ್ಲೇ ಇಳಿಯುವ, ಆಳ ಹುಡುಕುವ ವೇಷಧಾರಿ
ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಜಪಿಸುವ ಋಷಿ
ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜೀವಕವಲುಗಳ ಜೀವಜಲ ಉಣಿಸುವ
ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಯಜಮಾನ, ಗುರುತ್ವಕ್ಕೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗುವ
ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿಮುಖನಾದ ಬಲಿ ಪಾತಾಳ ಹೊಕ್ಕು,
ಕಣಕಣದಲ್ಲಿ ಅಭಿಸರಿಸಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ನೂಕಿ, ಗುರಿತಲುಪಿಸುವ,
ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿ,ನಿರ್ಮೋಹಿ ನಿರಾಡಂಬರಿ
ಅಲಂಕೃತ, ಬಹುಭಾರ ಕಿರೀಟಹೊತ್ತ
ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರಭೇಧ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ...

Wednesday, June 17, 2015

The Western ghats and the monsoon...


Yes... I am a seasonal and seasoned vagabond...roaming and loafing in the wilderness, squandering the pent up zeal for the needed hour for the monsoon rain that is as special as it is with its punctual regularity..... the clouds in the sky like light worms are attracted to the gigantic mountain range of Western Ghats...The dense mass of black cotton mass that is stuffed haphazardly to the brim of the hiding sky...that sometimes cracks open with thunderous sound with a prelude of linear light mark against the back drop of the blocked out pavilion...A glorious rainy life creator’s concert has begun....The basic notation is the rustling of the leaves and the regular rhythmic drum beat of the dripping drops from the gigantic trees... A sight to fill your inner eyes and the sound ever reverberates in your immortal soul....
Though physically alone in the wild you feel.....the life flows in every capillary that carries sap to the branches, twigs, leaf and vein...the vastness engulfs your mighty ego without a trace...you are not yourself with the mother nature..Dripping the caves and tunnels and sprinkled into the large field of lush green...with a wonderful drawing on green canopies in different layered canvas...The dusty forest is taking an annual ritual shower to drop the dullness of the clean and stretch of vastness.......and look...the sparkling brightness even in the dim and gloomy shade of light...every leaf and twig shines like freshly polished twinkling gems....
You are on the bridge and that supporting huge columns of pillars rose like the tallest chimneys and dangles like a prop root...but still holds the gravity... Slopes down to a frightening descent...that muddy water that gushes from the ascent flooding the rivulets to join the other downward journey...looks strong Indian coffee or tea mixed in the milk....swirling and curving and suddenly disappears in the thick of green and misty diaphragm.....screen....
I look around in every possible angle like an ostrich that outreaches the vastness of a desert and as much as my neck turns..... And I gulp the ever galloping greenery around me like a man starving for a long time and to grab anything that comes by....My greedy eyes are bewitched by the beauty beyond words...The very being of my existence is dissolved....the mind melts in the meadows...lost in the lovely land of the unknown Lord... engulfing rainy mist infuses the intellect with a narcotic drug pot.....what a natural painting in the canvas immeasurable size to our eyes..
Wants to be poet and to sing a melody to please the marvel of the multi coloured green capped mountain, feels to be an artist to paint the unending expanse of green land... A tasteless idiot cannot be dumb but should exclaim the words that he has never heard....A dumb may get back his layers in the larynx of vocal cord to vibrate to the echoes and pathos of unfelt joy....and utter OH....!!! The visual Majesty of the hilly kingdom....and the sound resonate in the far pavilion.....The visual grace may stay in the fovea in the retina for ever like a convict imprisoned for life in the solitary confinement.....the never felt calmness so deep and crystal clear without a mini wave as if the stoical wind has forgotten it’s motion...

Tuesday, June 9, 2015

ಮೊಳಕೆ ಒಡೆಯದ ಬೀಜ


ಮಾನವ,..ಮೂಳೆಮಾಂಸದ ತಡಿಕೆ...ದೇಹವೂ....
ಅಸ್ಥಿಯಲ್ಲೂ ನೀರು ಮಾಂಸದಲ್ಲಿಯೂ ಅಪಾರ ಜಲಸಂಪತ್ತು
ಜೀವಿಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವವೆಲ್ಲವೂ ಮೂಲದಲಿ ಸಂತೃಪ್ತ ದ್ರಾವಣ..
ರಕ್ತವಾದರೂ ಜೀವದಾತುವಿನ ಜೀವ
ನೀರು ಅಸಂತೃಪ್ತವಾಗುವುದು ಅಸಂಗತ
ಜಲತಪ್ತ ದ್ರಾವಣ ಜೀವದಾತುವಿನ ಈ ಅತೃಪ್ತ ಕಾಯದಲ್ಲಿ
,ಜೈವಿಕಗೊಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಬರವಿಲ್ಲ ಶಂಕು ರಕ್ತ ಸೀಸೆಯಲ್ಲಿ

ಬೆಳಕೇ ಕಾಣದ ಮನಿಪ್ಲಾಂಟ್ ಗಿಡ
ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ,
ಚಿಗುರುತ್ತದೆ......ಹಸಿರಾಗಿಸಿ ಉಸಿರಾದರೂ
ನಮ್ಮ ಎದೆಯ ನೆಲದಲ್ಲೇಕೇ ಕರುಣೆಯ ಜಲ ಕ್ಷಾಮ?
ಯಾವುದರ ಕೊರತೆ,? ನೀರಿದೆ ಕೋಶರಸ ದ್ರವೀಕರಿಸಲು.
ರಕ್ತಬಿಸಿಯಾಗಿ ಉಷ್ಣತೆ ಗೆ ಬರವಿಲ್ಲ
ಕಿಣ್ವ ಪ್ರಚೋದಿಸಲು,ನಾವು ಬಿಸಿರಕ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳು
ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಹೇರಳ...ಬೆಳದದ್ದು ಅಸಹನೆ,ಅಹಂ
ಕೋಪ,ದ್ವೇಷ ಭಿತ್ತಿ ಬಿರಿದು,ಸ್ರವಿಸಬಾರದೇ ಹೃದಯರಸ?
ಎಲ್ಲರ ಒಂದೊಂದೂ ಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ?
ನಮ್ಮೆದೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ರಾಶಿಯ ಚೌಕಾಶಿ,
ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪರದೇಶಿ

ಆದರೂ ಏಕೆ ಕೊಂಕು, ಕೊರತೆಯ ತಳಮಳ
ಎದೆಯಾಕೆ ಬಂಜರು? ಸದಾಪರ್ಣಿ ಆವಾಸದಲ್ಲಿ
ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ತೀರಾ ಸರಳ, ನಿರುತ್ತರದ ಕಳವಳ
ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಂಚನ, ಮಮತೆಯ ಖನಿ, ಹೃದಯದ ತಾಪ
ಎಲ್ಲಾ ಸೂಕ್ತ ಸಾಮರಸ್ಯದಲಿ ಲಭ್ಯ.
ಈ ಫಲವತ್ತಾದ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ, ಈದೇಹ ಆವಾಸದಲ್ಲಿ
ಸುಗ್ಗಿಯ ಮಾತಿಲ್ಲ, ವ್ಯವಸಾಯವಿಲ್ಲದ ಬರಡು ಗೂಡಿಗೆ
ಯಾರದೋ ಶಾಪ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ

ಪ್ರತಿ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಬಿತ್ತುವ ನನ್ನ ಛಲ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ
ಎಂದಿನಿಂದಲೋ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದೇನ,ಅನುಸರಿಸಿ
ನನ್ನ ಅನುವಂಶೀಯ ಪುರಾತನ ಕೃಷಿ ಪ್ರೀತಿ ಪದ್ದತಿ..
ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕಿಲ್ಲ ನೀರ ಒರತೆಯಲಿ ಕರಗಿರುವ ಘಟಕಗಳು
ಶೋಧನೆಗೆ ಯಾರ ಅಡ್ಡಿ? ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿಅಲ್ಲ
ಜಲಮಟ್ಟತಲುಪಲಿಲ್ಲ

ಬೇರು ಬಲಿಯದ, ಯಾವುದೋ ಮಿಶ್ರತಳಿ ಇರಬಹುದು
ಮಾನವತೆ ಬೀಜ ಏಕೋ ಮೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ?..
ಮೊಳಕೆ ಒಡೆದು, ಸಸಿಯಾಗುವುದು ಕನಸಾಗಿರುವ
ಈ ಭಯಾನಕ, ಅಮಾನವೀಯತೆಯ ವಾಸ್ತವ.....ಯಾಕೆ. ?
ಭಾವಗಳ ಅಭಾವದಲಿ ಮಾಲಿನ್ಯ ವಿರಬಹುದೇ?
ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಅಜ್ಞಾನಿ, ನಾನು, ಕೇವಲ ಎದೆಯೂಟ ಬಡಿಸುವ ರೈತ

Tuesday, May 12, 2015

With due apology from the poets….
Can you buy the benevolence from the bard?
A symbol of indifferent, uncared lock of hair
With a barbed and bristle haired grey beard, 
Like the reed on the banks of a river jade
Haunted by a folk of maids rooted like a weed
Never tilled and sowed the seed for the greed
A skilful player of words, ‘My lord’
Letters are knit in a riddle of kaleidoscopic web
The delicate balanced line in a rarest of beads,
Arrest your of emotions in this great asylum
And joined to link the soul with the wire of the meter rhyme
Connected with the unbroken string of song
Continues to pile up the stanzas in the music rung
That reverberates eternally uninterrupted but never heard!
In the air, the waves that never cares,
Drift ceaselessly into the oblivion
Symphonic balled sung in the countryside
Never a discarded note from the urban mind
Yes... it is an overcrowded, Unmanageable concert,
A confused chorus,
A challenge and a nightmare
In a sense, no one really to share
Blink and stare without any care
Lost in the psychedelic sound, was never an acoustic breed
Crushed by the mad mob,
Crawling like a crab to take any easy grab
Bone and skin ripped, floored and robbed….
It is a well-planned and an opportunistic intellectual race
Without tinge of love,
Deprived of a graceful human embrace
Absurd, self-pity, selfish soliloquy of ego
Constantly chiselled and carved to a fine sculptor
Often bundled in deceptive words,
Confusing lines constantly ever heard
An expression of exemplary boldness are scripted timidly in incognito
To be misunderstood intentionally in modern monologue
For, Vocabulary is not costly for a cunning lover
A die hard rebel projected as a successor of an immortal poetaster
The world is too small to be loathed and adored!
“Best among the worst” who cares?
If, even you are a mediocre laureate, yet, hyped and well sold!
Dear.... Sell the skill, the hour has come…go for the kill Proclaim boldly… you are the best
Or else..!
Hang a board that you are sold….
And be a paradigm of “too much in demand
“and ‘cut above the rest’….
ಅತೃಪ್ತರು...
ಮಳೆ
ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದರೂ
ಅನಪೇಕ್ಷಿತವಲ್ಲ ಯಾರಿಗೂ..
ಎಂದಾದಾರೂ..
ಅಂತ ಹೇಳುವುದು,ನಗೆಪಾಟಲು,
ಕೇವಲ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಮೋಜುಬಾಕ
ಪ್ರಚೋದಕ, ಹಗಲುಗನಸಿಗನಿಗೆ ಹದವಾದ ಪಾಕ
ಕಲ್ಪನೆಯ,ಕನಸುಗಳ ಉದ್ವೇಗಿ ಕನಸುಗಾರ ಕವಿ
ನಗರದ ಝಗಮಗದಲ್ಲಿ ಕೊರಗುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನದಾತ
ತಗ್ಗು ಪ್ರದೇಶದ ಕುಗ್ಗಿದ ಜನಗಳ ಆವಾಸಕ್ಕೆ
ಮಳೆಯ ಅಮವಾಸ್ಯೆ, ಅರಿವಿಲ್ಲ ದೊರೆಗಳಿಗೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ
ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಿ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸುವ ವರ್ಷ....
ತರಬಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮ, ನಿಮ್ಮಂತೆವರಿಗೆ ಹರುಷ
ಜಡ್ಡುಹಿಡಿದ ಪಟ್ಟಭದ್ರತೆಗೆ ತಾಗದ ನಿಸ್ಪರ್ಷ
ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ತಾಳ್ಮೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಂಧನ
ರಾಡಿಯಾಗುವ ಬದುಕಿನ ಆಕ್ರಂದನ
ನಿಶ್ಯಭ್ದ ಕಲ್ಲು, ಗಾಜುಗಳ ಸೌದದಲ್ಲಿ
ಹಂಸ ಧ್ವನಿಗೆ ಆಲಾಪನೆ
ಆದರೂ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ ತನ್ನಿಷ್ಟ ಬಂದಂತೆ
ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಯಾರ ಹಂಗಿಲ್ಲದ ನಿಜಮುಕ್ತ
ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದಲಿ ಅತಂತ್ರವಾದ ಅಗಣಿತ
ನಿಶ್ಚಲ ಅಸಹಾಯನಿಗೆ ಅನೀರೀಕ್ಷಿತ ಶಾಪ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಧೋರಣೆ,
ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ನಿಯಮಪಾಲಕ ನಿಷ್ಕರುಣಿ
ಬಯಲಲ್ಲಿ ಸುರಿಯಲಿ ಮಳೆ,
ಹರಿಯಲಿ ಹೊಳೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹದವಾಗಿ,
ಹಾರೈಕೆ, ಪೂರಯ್ಕೆ ಸಮವಾಗಲೆಂಬ
ಪ್ರತಿಫಲದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ...ಯಾರಿಗೆ? ಕೇವಲ ಬಯಕೆ
ಆದರೂ.... ಬಂಧುಗಳೇ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ
ಮಳೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ
ಕ್ಷಮಿಸಿ ಅರಿವಿದೆ ನಿಮಗಾಗುವ ಕಷ್ಟ
ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷಮಾಪ್ಪಣೆಗೆ ಪಡೆದು ಮಾತ್ರ
ಕುರುಡು ಸಾಲು ಆಗದು ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಸೂತ್ರ
ಅವ್ಯಕ್ತ ಆನಂದದ ಹನಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಘನೀಕರಿಸಿದರೂ
ರಕ್ತ ತಿಳಿಯಾಗಿ ಮುಕ್ತ ಹರಿಯಬಿಡುವ ನಾಳಗಳ ಧಣಿ
ಅತೃಪ್ತ ಆಸೆಗಳ ಸಾಂದ್ರೀಕರಣ ತಡೆದು, ರಕ್ಷಿಸಿ ಹೃದಯ
ನೀರಾಗಿ,ಮಾಯವಾಗುವ ಹನಿಗಳು.
ಆವಿಯಾಗಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ
ನೆನಪಾಗದ ಕನಸುಗಳಂತೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟ....
ಅತೃಪ್ತರಿಗೆ....ಬದುಕು...
ಕಾಣುವುದೇ ಇಲ್ಲ....ಆಕಾಶಬಳ್ಳಿ
ಆದುದರಿಂದಲೇ ಹೇಳಿದೆ
ಮಳೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದರೂ
ಅನಪೇಕ್ಷಿತವಲ್ಲ ಯಾರಿಗೂ....ಎಂದಿಗೂ...

Saturday, May 9, 2015

ಎರೆಹುಳು.......
ಹೊರಳುತಿದೆ ಕೆರಳಿ,ಮನಸು.ತೆವಳಿ ಜಾರುತಿದೆ,
ಸಾಗುತಿದೆ ದೂರ ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ, ಸಮನಾಂತರವಾಗಿ
ಆಮೆ,ಎರೆ ಹುಳು ನಡುವೆ ಹಿಂದೇ ಉಳಿದು 
ಗೆಲ್ಲುವ ಓಟದ ಪೈಪೋಟಿ.
ನೆಲಕೆಳಗಣ ವಿಶಾಲ ಮೈದಾನ ಕಗ್ಗತ್ತಲು
ಹೊನಲು ಬೆಳಕಿನ ಸಿದ್ದತೆ ಆಗಿಲ್ಲ
ನೇತ್ರಹೀನ, ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ನೋಟದ ಸಮಕೋನದಲ್ಲಿ
ಕೊರೆಯುವ ಸುರಂಗ, ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದೆ ಸ್ಪರ್ಧಿ
ಮಣ್ಣುಕಣಗಳ ಮಬ್ಬಲ್ಲೇ ನೂಕಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ
ಕೆದರಿ, ಬಿರುಗೂದಲು ಚಾಚಿ ಸಾಧಿಸಿ ಹಿಡಿತ
ಮೇಲೇರುವ ತವಕ, ಬತ್ತಿಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಉತ್ಸಾಹದ ಒರೆತ
ಬೆಳಕ ಹಿಡಿಯಲು ಬೊಗಸೆಯೊಳಗೆ, ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಖಚಿತ
ಸರಾಗ ಸಾಗುತಿದೆ.....ಭ್ರಮೆ.ನಿರಸನದಿಂದ ದೂರ.
ದೂರ,ಕತ್ತಲ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲಿ ಅಧಿಪತಿಯ ಗಸ್ತು,
ಎಲ್ಲವು ಶಾಂತ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಮುನ್ನ,
ಗುಡುಗಿಲ್ಲ, ಸಿಡಿಲಿಲ್ಲ,ಮೋಡವಿನ್ನು ಬಿರಿದಿಲ್ಲ.
ಭಯವಿಲ್ಲ, ಮಳೆಸುರಿದು,ಪ್ರವಾಹ ಉಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ
ನಾನು ಮುಳುಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ,
ಉಸಿರುನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಚರ್ಮಹಸಿ ಇರುವತನಕ.
ಮಣ್ಣ ನುಂಗಿದ ಗತಕಾಲದ ಅನಾದಿ ಅಸ್ತಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ
ಪಿಸುಗುಡುವ ಸದಾ ಗೊಡ್ಡು ತತ್ವ
ಯಾರೋ ಕರುಣಿಸಿದ ಫತ್ವಾ.
ಅಂದೇರಿ ನಗರದ ರಂಧ್ರಮಯ ರಾಜ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ,
ಮೌನ ಸಂಗೀತದಲಿ ಸಂಭ್ರಮದ ನಾಟ್ಯ ಹೆಜ್ಜೆ
ಓಲಗದ ಸಂಗೀತದಲಿ,ಮಣ್ಣ ವಾಸನೆಯ ಘಮ,
ಬಲೆಯ ಸಂಕೀರ್ಣ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕತ್ತಲ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ
ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತಿದೆ ಸಿಕ್ಕಾಗಿರುವ ರಸ್ತೆ ಬಲೆ
ಉಂಗುರ ಕಾಯದ ಮೆರವಣಿಗೆ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ಸುರಂಗ ಚಕ್ರಾಧಿಪತಿ ಪಥಸಂಚಲನ,
ಹಸಿಯಾದ ನೆಲ ಬಿರಿದು ಬಿರುಕು,
ನಸುಕೇ ಇಲ್ಲದ ಉಸುಕು ಬದುಕು,
ಕಣ್ಣಾಗಿದೆ ಬಾಯಿ, ಮಣ್ಣಾಗಿದೆ ಕರಳು,
ಹುಣ್ಣಾಗಿದೆ ಮಿದುಳು, ಹಣ್ಣಾಗಿದೆ ಬಾಳು,
ನೀನೆ ಹೇಳು, ನಾನೇ ಅವಳೂ, ಅವಳೂ ನಾನೇ,
ವಿಕಾಸದ ವಿಕಟನಗೆಯಲಿ ನಾನು ಸಮಲಿಂಗಿ,
ಹೌದು.. ದ್ವಿಲಿಂಗಿ ನಗಬೇಡ ಕಮಂಗಿ
ಹಾದರದ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಪಾಪವೆಲ್ಲಿಯ ಲೆಕ್ಕ?
ಹೌದೋ ಮುಕ್ಕಾ.....ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮಿ ...
ಸತ್ಯಂ, ಶಿವಂ, ಸುಂದರಂ.......
Worlds Earth Day...
Should say something on Earth's Day...but what? there is inexplicable stuff to be shared with most of the people who don't even consider this as an issue.... are not at all bothered as they are relaxing under their god and religion...where thinking really does not exist.. they think we are special species and loved by God....and we have every right to exploit as God has given us sense of thinking and memory....so we are the most favoured species by god and all the resources are just meant for us....and sent for us by God.. we go up in the end...and unite with god again where once again a concept of pleasure seeking imagination of heaven..
An irony indeed... To reach this stage of the earth and for the formation of water and soil it has taken millions of years...almost about 6 billion years...and in just not even say thousand years...we have altered the entire mother earth in every aspect....today the air we breathe,the water we drink and the food we eat are no more a natural product...all artificial and man made..
Remember we are not THE only one but we are among all other organisms and even including the inorganic non-living matter..
The life and death are the natural recycling mechanism of the nature...there cant be living without non living.. there is constant cyclic movement of non-living to living and living to non living..and that is the balance.. but..
because of our all conquering but unchallenged brutal strength we are on destructive spree.. forests are erased... wild animals are butchered...for what...not for food..but for our hobbies..and art,culture...etc..
the nature has allowed us only that rights which are shared by all living species..food,water and shelter that too natural and needed for biological existence..... but.. can you even imagine but we are mindlessly destroying everything that used for our luxury...we boast our advancement in technology......but has any technology invented how to understand the mysterious links of our ecosystem, their interactions and interdependence and what effect they have on one another... and save the planet from dying..answer is a BIG NO..
.
So...my dear fellow humans.. understand we are too limited with our strength.. you cannot stop volcano from eruption, you cannot stop the earth quakes.. can you with any technology shift and permanently adjust the tectonic plates of the earth in one position.can you stop Tsunamis, floods, storms, tornadoes..you can only predict..but can you avoid it..?
So it is high time now... to save your earth.. may be we are too late in realising the reality of nature.. but... try to use less things and only such things which are really needed.
.
But... alas..what can we say...when people invades jewellery shops on Akshaya Trittheey day.. but let us hope for the best..
I should quote...from Nagesh Hegde..
ಇರುವುದೊಂದೇ ಭೂಮಿ......
ನಾವು ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹೋಗಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ ಈ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ದೂರ ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲೂ...ಇಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ ಈ ಗ್ರಹದ ಕೇಂದ್ರ ಸೂರ್ಯ ಇರುವವಗೆಗೂ......ರೂಪ ಬದಲಾಗಬಹುದು... ಅಷ್ಟೇ... ಸಾವಯವ ದೇಹ ಮತ್ತು ನಿರವಯ ಅಣುಗಳಾಗಿ..
"ಸ್ವಚ್ಛ ನೀಲಿ ಆಕಾಶದಲಿ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳ ಜೂಟಾಟದ ಮುಂಜಾವು"
ಈ ಸಾಲನ್ನು ಬರೆದಿರುವ ಅನು ರಮಾಕಾಂತ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು..ಅನೇಕ ಇಗಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಈ ಮಾಧ್ಯಮ ಎಪ್,ಬಿ ಯಲ್ಲಿನ ನವ ಯುವಕರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಿಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ... ರಮಾಕಾಂತ್....ಯಾರು ಎಂದು.. ಈ ಹುಡುಗಿ ನನ್ನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರ.....ಸೂ.ರಮಾಕಾಂತ್ ರ ಮಗಳು... ಅನುರಾಧ....
ಸೂ.ರಮಾಕಾಂತ್ ಹಿರಿಯ ಪರ್ತಕರ್ತರು... ಸಂಯುಕ್ತ ಕರ್ನಾಟಕ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ... ಮಣಿಪಾಲದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಉದಯವಾಣಿ..., ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಮತ್ತು ಹೊಸದಾಗಿ 
ಆರಂಭವಾದ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ
ಯಲ್ಲಿ ದುಡಿದ ನಿಷ್ಟಾವಂತ, ಖಡಕ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಲೋಹಿಯವಾದಿ....ಕೊನೆಯವರೆಗು...ಅವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ, ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ... ತಮ್ಮ ಅದರ್ಶದಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕವಿರೋದಿಯಾದ ಧರ್ಯ ಛಲಗಾರ...ಇಂದಿನ ಮಧ್ಯಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಥವಾ ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಆಸುಪಾಸು ವಯಸ್ಸಿನ ಸಮೂಹ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಸರು ಮಾಡಿರುವ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರಿರುವ ಅನೇಕರನ್ನು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ರೂಮ್ ನಲ್ಲೇ ಅಶ್ರಯಕೊಟ್ಟು ಸಾಕಿ... ವೃತ್ತಿಪರ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ದಡ ಮುಟ್ಟಿಸಿದರು...ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಅನೇಕ... ಇನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾರೆ... ಅವರೆಲ್ಲಾ.. ಅವರ ಆಂತ್ಯಕ್ರಿಯಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟು.... ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಮಾಯವಾದವರನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕಂಡದ್ದೂ ಅಪರೂಪ...ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖವಾಗಿರಲಿ...
ಶಾಂತವೇರಿ ಗೋಪಾಲ ಗೌಡರ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಅವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಅನೇಕ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಥವಾ ಕಾಮ್ರೇಡ್ ಗಳು ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಮೆರೆದಾಡಿದರು.. ಕೆಲವರು.. ಜಾರ್ಜ್ ಫರ್ನಾಂಡಿಸ್, ದಿವಂಗತರಾದ, ಶ್ರಿ ಜೆ.ಎಚ್. ಪಟೇಲ್, ಎಸ್.ಬಂಗಾರಪ್ಪ, ಸಾಹಿತಿ ಯು.ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿ, ಪಿ.ಲಂಕೇಶ್...ಮರೆಯಲಾರದ ಪಿ.ಕಳಿಂಗ್ ರಾವ್,...ಖ್ಯಾತ ಸಂಪಾದದಕರುಗಳಾದ, ಖಾದ್ರಿ ಶಾಮಣ್ಣ, ವೈ ಎನ್ ಕೆ.. ಇನ್ನು ಮುಂತಾದ ಪ್ರತಿ"ಷ್ಟಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದವರು.. ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅವರೊಡನೆ ಕೆಲಸಮಾ
ಡಿದವರು... ರಮಾಕಾಂತ್.ಎಸ್.. ೧೯೬೮-೬೯ ರ ಸುಧಾ ವಾರ್ಷಿಕದಲ್ಲಿ ಯುಗಾದಿ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆಯ ಕಥಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ...ಅವರ "ಸಹಜ’ ಕಥೆಗೆ ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ ದೊರೆತಿತ್ತು..ನಂತರ...ಅವರು... ಅಸಹಜ ಎನ್ನುವ ಸಣ್ಣಕಥೆಗಳ ಸಂಕಲವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು... ಸಾಕಷ್ಟು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು..
ದುರಂತ ಅಂದರೆ ಮೊನ್ನೆ... ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು ಅವರ ಸಂಕಲನದ ಎರಡು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪುನರ್ ಮುದ್ರಣ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು..ಆದರೆ..ಅದರ ಒಂದು ಕಾಪಿಯೂ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ...
ಪತಿಕೋದ್ಯಮ ದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಆರಂಭಿದ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಬಿಟ್ಟು...ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ.
ವನ್ನುಲಾಂಚ್ ಮಾಡಲು ಬೇಕಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ.....ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದನಂತರ ಕಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು...೫೫-೫೬ ವರ್ಶ ವಿರಬಹುದು....ಅವರು ನಿಧನರಾದಾಗ...
ನನಗಿನ್ನೂ ಜ್ಞಾಪಕವಿದೆ.... ೧೬ ಜುಲೈ ೨೦೦೦..... ಅದಿನ ಗ್ರಹಣ.... ರಾತ್ರಿ
ಇಷ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿದ ಕಾರಣ... ಅವರ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಒಡನಾಟ....೧೯೭೨ ರಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ...೨೦೦೦..... ಅವರ ನಿಧನನಂತರವೂ ನಾನು ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ... ಹಾಗಂತಲೇ.... ಮೊನ್ನೆ ತನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರ ಮಗಳು ಅನು ಬಂದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಬೈದು ಹೇಳಿದೆ.... "ಎಲ್ಲಾ....ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ನಿಮ್ಮಪ್ಪನ್...ನೀನು ಮೊದಲು ಬರೀತಾ ಇದ್ದಿ...ನಿನ್ಯಾಕೆ , ಮತ್ತೆ ಪಯತ್ನ ಮಾಡಬಾರದು.."
ಅನು...ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟು ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಆರಂಭಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು...ಅವಳ ಮೊದಲಸಾಲನ್ನು ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಟ್ಯಾಗ್ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ...
ಈ ನನ್ನ ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು... ಆ ಸಾಲಿನ ಬೆಲೆ ನನ್ನ ಖುಶಿ...... ಅವಳ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಅವಳ ಕುಟುಂಬದ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ...
ಬಹುಮುಖ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೆ....ರಮಾಕಾಂತ್ ರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕ್ಲೋಸ್ ಆದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವ.... ಇಂದಿಗೂ... ದ್ಯಾವನೂರು ಅವರನ್ನು ಮರೆತಿಲ್ಲ... ಸಮಯ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವರನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ....ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಶನಗಳಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ... in a way he considered Ramakanth as his Guru... or an Idol...
ಹೀಗೊಂದು ಆಯಾಮ....
ಅತ್ಯತ್ತಮ ಮಟ್ಟದ ಆದರೆ ಅಗ್ಗವಾಗಿರುವ,
ಮೆದುಳಿಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗ ಬಲ್ಲ ಆದರೆ ತ್ರಾಸವಾಗದ
ತಾಜಾ,ತಾಜ ಹಣ್ಣು....ತರಕಾರಿ,ತಿನಿಸು, ದಿನಸಿಯನ್ನು 
ಆಯಲು ಹೊರಟಿರುವ ಮಹಾ ಸೂಕ್ಷಮತಿ ಓದುಗ.....
ಎಗ್ಗು ಮುಗ್ಗಿಲ್ಲದ ಓಂಟಿ ಸಲಗ....
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬ ಮಾತ್ರ ಬಣ್ಣದ ಜಾತ್ರೆ
ತಟಸ್ಥ ಮಿದುಳು ನಿಶ್ಚಿಂತ ನಿಶ್ಚಲ ಪಾತ್ರೆ
ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕಷ್ಟೇ....
ನಾಳೆಗಳ ಮುಖ ಪುಸ್ತಕ ಸೇರಲು....
ಕಲಾಕೃತಿಗಳ ಹುಡುಕಾಟ, ವಾಟ್ಸಪ್ ನ ಬಯಲಾಟ
ಮೆಸೆಂಜರ್ ನಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಟ, ಯವ್ವನ ಹಾರಾಟ
ನೋಡಬಹುದು ಮರೆಯಬಲ್ಲ ಮುಖಗಳನು..
ನಿಜ...ಇದು ಫೇಸ್ ಬುಕ್.... ನ ಮುಖಪುಟ
ಶೇರ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಏಜೆಂಟ್ ಗಳಂತೆ
ಸಿಸ್ಟಮ್ ಮುಂದೆ ಕೂತು ಲೈಕ್ ಗಳ ಕುಸಿತ ನೋಡಿ
ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ "ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಏರು ಪೇರು"
ಎಂದು ದಪ್ಪ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ
ಮಾರನೆಯದಿನ ಮುಖ್ಯ ಸುದ್ದಿ...
ಆಗಬಹುದೆಂದು ಈಗಲೇ ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವ ಲೇಖಕ....
ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ತೀರಾ ಪಾರದರ್ಶಕ, ಅದರೂ
ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಲೋಕಕೇ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ
ಮುಖಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ಕವನಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆದಕಿ,
ಅನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿ, ವಿಂಗಡಿಸಿ...ಎಲ್ಲವನ್ನು
ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತದಿಂದ, ಪದವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದೆ
ಓದಿ, ಬಾರಿ,ಬಾರಿ ಓದಿ.....
ಲೈಕ್, ಎರಡು ಪದಗಳ ಉದ್ಗಾರಯೋಗ್ಯ,
ಮೆಚ್ಚುಗೆಪದಗಳ, ಮರೆಯದೆ.....
ಮೆಲಕುಹಾಕಬಲ್ಲ ಸಾಲುಗಳ ಉಲ್ಲೇಖ ಸಹಿತ
ವಿಮರ್ಶೆಯೋಗ್ಯವೇ?
ಎಂಬ ಗೊಂದಲದ ದ್ವಂದದಲ್ಲೇ ಗಾಂಜಹೊಡೆದವನಂತೆ,
ಅಮಲಿನಲ್ಲೇ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿ,
ನ್ಯೂಟನನಂತೆ ಬೋರೆಹಣ್ಣು ಬೀಳಲು
ಕಾದು ಕುಳಿತ ವಿಮರ್ಶಕ ವಿದೂಶಕ
The most insensitive and inhuman comment ever made by supposed to be... big hearted and very sensitive artists like Abhijeeth...a forgotten singer.. about the poor men...homeless poor souls sleeping on the roads of Mumbai..so in order to make the drunken driving of elites likes Bollywood super stars safe and free...what a unity... heartless, senseless..and most unduly over pampered heroes of Indian cinema...
All are feeling very sad about Salman's Judgement... but the most appalling thing is these celebrities neither have respect to the Judiciary nor they have any sense of kindness towards...the unfortunate dead and gone one on the roads.. who were crushed by a drunken man. the government has to take the responsibility of the poor...
what a great rebels and humanists these celebrities are!!!
..
And these celebrities are worshipped like gods... I don't know for what?? on the screen they bring everyone to justice but they in real life.. become the real unsocial and inhuman species who have and who don't want to have any connection with the poor...the sycophancy....has become the order of our society...
It is most unfortunate and unacceptable... be it Jayalalitha or Salman... the guilty should not be spared...the Indian constitution law should be applied to all irrespective of their social status..
And it is more shocking most of the Bollywood have sympathy for their collogue but only apathy for the poor...Remember these are the same people who once used to help with their programmes of entertainment for the social cause... but they are now busy in Dubai, and America or London..or Singapore...for their own income.....
Fossils....
Yes... the remains of the ancient extinct species....
Non-living of course...in the sedimentary rocks
Of Palaeocene world sandwiched in loaves of unmeasured time
Every rule and generalisation has an exception
Hence without controversy, it applies to fossils too
They are but living ones...not petrified yet....
But hardly count in rural numbers
No doubt...on the verge of extinction
Has to be protected.... but who and by whom?
It has no place for survival in the epoch of corporate habitat
The most unfavourable social factors of the urban existence
The rise of money giants has shun the joint families
The sky scraper habitat dominates the globalization period
The alienated rich are in their composite family
Care takers out-numberer the the very few inhabitants
The fall of rural life and no family and generic clusters
With no rights of descent life of community
We are at the verge of extinction
Who would preserve us... a mere minor tribal group
And enjoy close proximity of closeness of similar species....
It is an irony like frog, we too are living fossils
And sure to get extinct soon,
Once lived in groups, now forced to disperse into exile
And forced to indulge, in seclusion and incognito mood
A living specimen in the modern Indian lab for exhibition
Inheriting the simplest living and adopted for the fearful luxurious
Who are we? Just a meagre numbers in a chaotic situation
Never will be accounted and would never be recorded
This is the great period of transition of the evolution in the making..
An unfortunate link between the old values and the applied technology
Neither we can merge with the old nor can we melt in materials
Ever in the a state of dualism... neither in the past nor in the present
But ever in suspension identity with a cunning duplicity
For your information these fossils are scattered in scanty
With effort of excavation you may come up with a surprise find
A species once ruled and lived in family of many generations under one roof
And that find would be palaeontologist’s prised fossil catch.........

Monday, March 16, 2015

Karna...

The clone product of the solar king, and the virgin princess entered the earth with a rarest curse Untarnished PRITHA the princess disowned her foetus and set afloat on the river to its fate.       Floating through the waves, the infant got baptised into a fisherman sect with a ban for learning.

Passionate zeal to master the archery, the young loner vowed to master the prohibited arm art.
Rejected by royal scholars, but was accepted by the avenger of the royal sect PARASHURAMA         The great Guru, the mother slayer, gifted all his warfare arts to his talented and dedicated pupil.


The perfect, model disciple, neither shivered nor trembled when his thigh was burrowed deep The Master woke to the warmth of the oozing blood and knew his pupil had lied him as a Brahman           The Master rewarded his exponent pupil with a rarest boon of a fatal memory loss at a crucial time.

An honest and an obedient student forced to wander in the wild to search and achieve his goal.           A single combat, all that he craved, only a face off fight with the unquestioned royal opponent Obsessed with the aim of a fight with his only opponent ARJUNA, he did live a life of a dream.

A competition of the royal siblings was to be witnessed in the warfare skill in different faculties           The winner was decided, but only to be declared, a mere formal announcement was awaited   Surprised were the audience, when the favourite winner was challenged by a dignified stranger.

Sombre face with blinding radiation of aristocracy, an air of suspense in the arena was felt,               Her highness, the widow fell unconscious when she recognised her first genetic part her body     Beaten by the bitterness of jealousy burnt in the flames of enmity, the hundred sons were rejoiced.

Excited SUYODHANA, with an ecstatic rage, welcomed the god sent stranger for his selfish goal Crowned as a king by his newly found friend has fallen flat with the burden of obligation for life Countless misdeeds that followed to please and repay the friendship, had turned him pathetic prey.

Face to face in front of the eternal enemy, KARNA dropped his head and stood miserably helpless,   The hapless soul with head bowed, never wavered for a moment to accept his linage of low birth KARNA the dutiful son embraced his father to accept his low origin, but suffered as a silent destitute.

Robbed of his chance to take on his overrated opponent, had to hide in a cocoon of shame and rage The life in the royal air continued to add up to the unethical events carried out by his vengeful friend     It is hard to justify our most unfortunate hero for his participation in any of the unholy pre-war events.

The royal ceremony of the choosing her desired bride for the princess of DRUPADA was held           The most favoured five attended the royal ceremony in the disguise at the end of their exile period       Ever obliged, faithful to his friend, the unlucky, also reached the ceremony and got humiliated.

The stranger bent and stringed the bow at ease, and aimed the target, his inborn skill was on display The unknown was wildly cheered and an unparalleled joy of jealousy was swept in the KAURAVA camp In the melee of unexpected events, the arrow could not be shot at the eye of fish’s reflection.

The unfortunate hero was stopped and asked to reveal his parental heritage before the start   Disgusted and frustrated, he stood to his ground to be booed and jeered in the royal court                 The benevolent was misfit and out of the event by the rules, as he had committed a foul in his birth!!

Was he really unfit? He wept in silence and lived in eternal loneliness in the foetus posture                 He could ever know; who was the stalk of his foetus that nurtured and gestated his being,                 The genetic blood of the royal connection was well concealed and sealed long back by the fate.

One who is unknown to himself can neither defend nor disclose his own mysterious origin,                 The ear guard an inborn defence ring of his body was already robbed by opportunistic INDRA         Yet, like a statue of peace, he never regretted his act, but had his faith of strength unshaken.

The opponents melted in his kindness, he was blessed and cursed but never left uncared                   He lived under the vengeful shade of love of his friend, but shrunk gradually in gratitude                 Alone in the lovely palace, with thousands at command but no one to fill his own loneliness,

The cunning KRISHNA and his henchmen robbed the munificent of his boon of natural defence       Born with the impregnable diamond armour fused in the embryonic state, indeed, was immortal.         Can a single soul survive the divinely human hatched unending conspiracy against all the odds ?

One who could not even enjoy successful revenge of his scornful enemy form the birth instinct?       Ever boiling for vengeance, sure of his success, he knew the ultimate victory was in his lap             Least he knew that his born enemy was none other but his own blood shared younger brother.

No one can imagine the great dilemmas of the unlucky when his own mother begs for all her sons     The unfortunate muted and frozen mind never disappointed his wombs donor’s first wish and promised The new-found mother Queen shall ever have her five sons with him or without, but all five intact.

Bending down with respect the dutiful son promised that he would never reuse the arrow once shot. How can a selfless, exponent of philanthropy could ever suspect his Mothers evil military strategy? Nobody can win any war when one’s own mother conspires and commits an unheard heinous treachery.

The lawful request for a peaceful solution by PANDAVAS was rejected and the Great War was declared A constant exchange of loyalty was galore, the royal loyalists proved their loyalty to unjust Anarchy   The game plan for the war began with all optimism with expected support in favour of ruling power.

The restless taciturn waited his turn to lead the army but perplexed to see the fall of all his greats KRISHNA’s deceptive plan forced BHEESHMA the immortal to retire and rest on the bed of arrows.     The blind love for his son, DRONA was made to back out from the battle ground in remorse untold.

With an inexplicable state of mind and wounded soul KARNA lead the Army with all his might               To gift his friend a memorable victory and to reduce his haunting burden of gratitude of life               The great outsider never wavered in his mind of his enemies who have shared the same womb.

Wordless feeling, a fleeting sorrow with a confused mind the commander marched on to his death Abandoning the charioteer, SHALYA fled the battle with inflicting insults at a critical juncture                   A predetermined plan that was well executed yet presence of mind was never badly shaken.

The flawless and the unerring arrow of snake just missed the head of ARJUNA by few inches           Like patriot missile came back the weapon and requested the warrior to aim and shoot at again       The detached introvert guided the arrow to his quiver as it was once already shot before.

With the intoxicated fear of death around, the horses neighed and got loose to gallop wild,                     A fatal challenge to a soldier is to drive the horse ridden chariot and to fight was unthinkable,               As expectedly another misfortune did fall on him and the wheel stuck in the blood wet soil.

The Chariot tilted in a peculiar angle, helpless soldier buried himself to release the wheels of fate Struggling to lift with all his might, he saw his enemy brother in a dilemma to shoot at the unarmed       A flash back of his brief life was screened in his pathetic mind and could see the advice of KRISHNA.

The most destructive and unfailing weapon was at his command and the code to activate and shoot Alas...At that critical moment he could not recollect as teachers curse was already in operational mode. The whirring arrow never missed the cursed body brought to the ground, eyes left staring at the sky.

The trembling hands of shaken GANDEEVA shivered as Krishna’s’ eternal smile echoed in the sky   The smile evolved in to a detached divine laugh and the waves of sadness spread across the time.       The sober air descended and whistled melancholy in to the mind and soul of the human multitude.

Tuesday, February 24, 2015

ಆಮೆ.
ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವೇಶ ಬದಲಿಸುವ ಹೊರೆ
ಹೊತ್ತ ಈ ಧೀಮಂತ, ಸಂತ ನೀನಲ್ಲ ಉಭಯವಾಸಿ
ನೀನೊಬ್ಬ ಸರೀಸೃಪ ಉರಗವಾಸಿ, ತಿಳಿದಿದೆ ನನಗೆ 
ಈಜಿ,ನಡೆಯುವ ಚಲನಶೀಲ ಉರಗ ಚತುಷ್ಪಾದಿ
ಪರ್ವತವೇ ಬೆನ್ನಾಗಿ, ಮುಖಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು
ವಿಕಾಸದ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲಿ ಗಂಭೀರ ನಡೆ ಹೊತ್ತ ಮಂದಗತಿ
ನಿಧಾನವೇ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಅಸಮಾನ್ಯ ಪ್ರಭೇದ
ಸರಿಸಾಟಿಇಲ್ಲದ ತಾಳ್ಮೆ, ಹರಾಜಾಗಲಿದೆ ನಿನ್ನ ಮಾನ
ನೆಲಬಿರಿದು, ಉಗುಳಲಿ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಲಾವ
ಕಲ್ಲಾದರೂ ಕದಲದ ಹೆದರದ ಪ್ರಶಾಂತಮೂರ್ತಿ
ಗುರುತ್ವದ ಮೋಹಕೆ ಬಿದ್ದೂ ಒದ್ದಾದಡದ ಪ್ರೇಮಿ
ವೇಗೋತ್ಕರ್ಷ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಮಹಾಸಂಯಮಿ
ವಿಶ್ವ ಮಾನ್ಯ ಸಮತೋಲನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಚರ್ಚಾತೀತ ಮಾದರಿ
ಎಲ್ಲ ಪಂದ್ಯ,ಓಟಗಳಲ್ಲಿ, "ತಾವು ಮೊದಲು" ಎಂದು
ಮುಂದೆ ಕಳಿಸಿ ಎಲ್ಲರನು, ತಾನೇ ಹಿಂದಾಗುವ ಸಾಭ್ಯಸ್ಥ,
ಸ್ಥಿರಗತಿಯಲ್ಲೇ ಜಯಶಾಲಿ ಎಲ್ಲಾ ರೇಸ್ ಗಳಲ್ಲಿ!
ತನ್ನಂತೇ ಜಗವೆಲ್ಲ,ತನಗಾಗಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲ
ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ,ಶಾಶ್ವತ ತಟಸ್ಥ ನಿಶ್ಚಲ
ನಿಂತಜಾಗದಲ್ಲೇ...ಕದಲಿಲ್ಲ ಒಂದಿಂಚೂ
ಮಿಲಿಯಾನು ವರುಷಗಳಿಂದ,ಮೆರೆದ ಶ್ರೀಮಂತ
ಓ ಆಮೆಯೇ, ಅನುಕಂಪನೀಯ ಯೋಗ್ಯ...
ಜಗವನ್ನೇ ಧೀರ್ಘ ಆಳಿದ ಡೈನೋಸಾರಸ್ ಕುಲದವನು
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು, ಆದರೆ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ
ಆಗ ಹಕ್ಕಿಹಾರಿರಲಿಲ್ಲ,ಸ್ತನಿಯ ಎದೆಹಾಲು ಚಿಮ್ಮಿರಲಿಲ್ಲ,
ಪರಿಸರ ಸಾರಿತ್ತು ನೀನೇ ಸರ್ವಶಕ್ತನೆಂದು
ಬಂದಿದೆ ಹಾಲಿನಯುಗ, ಹಂಚಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಲ್ಲ
ಆವಾಸ ಸಮ,ಸಮ,ಆಗಸ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಆಕ್ರಮಣ
ಹಿಂದಾಯ್ತು ಸರೀಸೃಪಗಳ ಸುವರ್ಣಯುಗ
ದೂರವಾಗಿರುವೆ ಎಲ್ಲ ವಾಸ್ತವದಿಂದ
ಬಂದುಬಿಡು ಆ ನಿನ್ನ ಭದ್ರ,ಶಿಲಾಕೋಟೆಯಿಂದ
ಬದುಕು, ಅನುಭವಿಸು ಈ ಜೀವ ಜಾತ್ರೆ
ಹೀರು ಹೊಸಗಾಳಿ, ತಲುಪಲಿ ಪ್ರತಿ ವಾಯುಕೋಶ
ಇಲ್ಲವೇ ಆ ಅಜ್ಞಾನ ಶಿಲಾಕವಚದಡಿ ನೀನೇ ಅಪ್ಪಚ್ಚಿ
ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಬಂದಾಗಿದೆ ಆಗಲೇ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಮರಿ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ
ಹೊರ ಬಾ ಅ ಪೂರ್ವಜರ ರಾಜವಂಶ ಗರ್ಭದಿಂದ
ಜಾತಿ,ಕುಲ ಶ್ರೇಷ್ಟತೆಯ ಉಗುಳಲಿ ನಿಶ್ವಾಸ,
ಪುಪ್ಪುಸಕೆ ಸುಲಭವಾಗಲಿ ನಿನ್ನಉಚ್ಛ್ವಾಸ
ನಿರ್ವಾತದಲಿ ಹಾರಾಟ, ಮರೆತ ಭಾರ,
ಮಾಯವಾಗಲಿದೆ ಶೂನ್ಯದಲಿ ಗುರುತ್ವ
ನಿನಗ್ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಇನ್ನೊಂದು, ವಿಶೇಷ ಪೌರತ್ವ
My Village…
Like words of Greek which force us to stammer,
Like proverbs that never fit into the situation proper,
Like Hi and bye that silence every conversation
Like language that escapes all communication
Strangely, a stranger ever forgotten, where, I was once born.
The benthic field of eroded rock, finely polished and cut,
The xeric land with smothered boulders that once swept
And decorated with motherly care like fruits in a market,
One above the other with a laborious task that was set.
A colour aberration needs a meaningful narration.
It is a roof under the shades of hell.
A dormant volcano, smoking still...
Below the mantle, a lovable nest,
Where sun god never rests,
A vast unending plateau expanse under the sky
Where only two seasons share,
Summer and severe summer..!!
And it is a hot furnace out there
in fact an urban idlers night mare
where rains have lost their way like a polar bear,
Ever-green canopies and rain are mysterious imagination                                                                 Rains are only songs of melody that are only heard often,
But, alas! Clouds are rarely seen and souls remained sunbathed,
Mere survival is an ever unreachable in this land that is cursed
The art is yet unfinished on its burning blue canvas,
The rusted and worn out brush has gone colourless,
The shrinking skeleton with numerous nails,
The life full of sorrows in its immortal search, fails
The hand of unseen,unknown are still swirling gales
The unheard sound, still vibrating in the echoes hills
The wordless voice piercing through the space                                                                                         The unexploded silence of the frozen emotions
The shameless, selfish unholy xeromorphic cactus,                                                                              Has denuded the mesic crown and canopy,
The screw pine orchard sleeping still in my village,
where an un-cleared pungent mass of piled up garbage,
Lie still in state of waiting for the municipal carriage.
The prop roots of banyan near the village goddess,
Rooted to the values of the that are never forgotten,
With blood smear from the sacrificed buffalo’s blood                                                                             Still wet and turning the soil to scarlet dust
The trees of acacia rooted to the thirsty red soil,
Are just fire woods to burn, but never an edible meal
Tease the hungry mouths that mocks the gastric line.
Lush tropical vegetation never seen, as cactus rules,
The roasted land like an emperor mad.
Monsoon defeated and surrendered
the joyous famine celebrates victory unconquered.
The floating and gliding winged seed of helicopter tree
Falling slowly to embrace its grave of gravity
Beneath, the Mother earth Creeps in to the cavity,
The wild dance of blinding light and melting heat,
An eternal reality, inferno, in the flaming plains,
commands the animate community to lose the sanity.
The greedy embryo growing fast, like Chinese bamboo shoot,
To take birth as fast as an ugly tongue protruding scary beast
Do we expect an evolutionary abortion abruptly?
Before, our one and only sun gets frozen permanently….???

Blog Archive