somaari

ಆಗುಂಬೆಯ ಅಮಲು ಅಡರಿಕೊಂಡಿದೆ ಇನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜಂಜಾಟದಿಂದ ದೂರ ಬಯಸಿದ ಪೆನ್ನು. ಆಕಾಶದ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಮಳೆಕುಂಚ ಬಿಡಿಸುವ  ಹಿಮರಾಶಿ ಬಿಳಿ ಅರ್ಥವಾಗದ ನೂರಾರು ಬಣ್ಣ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ಇರಬಹುದೇ ಛಳಿ? ದಿಗಂತಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಸ್ಯರಾಶಿಯ ಕಿರೀಟ ದೂರ ಸರಿಯುವ ಬೆಟ್ಟ ಛಾಯೆಯ ಮಾಟ ಮಾಯೆ. ಇರುವನ್ನೇ ಮರೆಸುವ ವಿಸ್ತಾರ, ಏಕಾಂತತೆ, ಕಡೆಯಲಾಗದ ಆಳ ಸಾಗರ "ನೀನ್ಯಾರು" ಎಂದು ಯಾರದೋ ದೂರದಿಂದ ತೇಲಿಬಂದ ಕೂಗು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದಾಗ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ತಡವಡರಿಸಿದ ಪದವನ್ನೇ ನಾನು ಮರೆತಿದ್ದೇನೆ.

ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಕತ್ತಲಿಗೆ ... 　 ಕತ್ತಲ ಹಟ್ಟಿಯಿಂದ ಹುಡುಕಾಟದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿಗೆ ಹೊಡೆದು ಕೊಂಡುಬರುವ ಬೆಳಗು . ಮೇಯುವ ಮಂದೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾನೆ ಕುರುಬ ಹಿಂಡನ್ನು ಅಟ್ಟಲು ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಮುಳ್ಳುಬೇಲಿಯು ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯುವ ತನಕ , ಅಲುಗಾಡದ ಭೂಪ . ನಿದ್ರೆಯ ದೊಡ್ಡಿಗೆ ಅಟ್ಟಿ , ಕನಸಿನ ಅಗಳಿ ಜಡಿದಾಗ ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಗೊರಕೆ ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಹರಕೆ . ನನಸಾಗದಿರುವುದು ವಾಡಿಕೆ ಆದರೂ ... ನಗರಗಳ ರಸ್ತೆಯಮೇಲೆ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ಚಡಪಡಿಕೆ .

ಅಮ್ಮನತೀರ್ಪು ... ಕಾದುನೋಡೋಣ . ದೇವ , ದೈವ ಇಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಪಾಲನೆಯ ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಗೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರಂತೆ ನೋಡು . ಏನನ್ಯಾಯ ? ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿಯಂತೆ ಮುನಿದು ಮೌನಿಯಾಗಿರುವ ಅಮ್ಮ . ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಾ ಮಗಾ ? ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಅಂತೆ ,   ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವ ಆಕೆಗೆ   ನಿನ್ನದೇ ಚಿಂತೆ ಮಮತೆಯ ಮಮಕಾರಕ್ಕೆ ಸೋತು ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಭೂಮಂಡಲದ ಸುಪ್ತ ಲಾವಕಂದರಗಳಲ್ಲಿ . ಮೊದಲು ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ ! ನಿನ್ನಮ್ಮ ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಹಿರಿಯರು . ಇರಲಿಲ್ಲ ಆಗ ನಾವ್ಯಾರು ಸರ್ವಗುಣ ಸಂಪನ್ನೇ... ಭೂಗರ್ಭ ಸಿರಿವಂತೆ ಎಲ್ಲಕೂ ಅವಳೇ ಒಡತಿ.... ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಅವಳಲ್ಲ ಸರ್ವರಿಗೂ ಸಿರಿಹಂಚುವ ಹಂಬಲ, ಇದು ಎಲ್ಲಾ ತಾಯಿಯ   ಬಯಕೆ ಬಿದ್ದಿದೆ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಕೊಕ್ಕೆ..ಅದಕೆ ಬೇಕಿತ್ತೇ?  ಬದುಕಲು ಅ ಮೂರು ಕಪಟ ಹಜ್ಜೆ ವಾಮನನಿಗೆ ನೀನಾದರೋ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ, ಅನಗತ್ಯ ಬೇಕಿದೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ನಿನ್ನವರು ಯಾರಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ನಿನಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಭೋಗ ವೈಭವವೇ ಆಮ್ಮನ ಕಾಡುತಿರುವ ಮಹಾಭಯ ನೋವಿಗೊಂದು ಗಡಿ, ತಾಳ್ಮೆಗೊಂದು ಮಿತಿ,    ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ನಮಗೆ, ಕಾದಿರುವ ಗ್ರಹಚಾರ ಕರಳಬಳ್ಳಿ ಕಳಚಿ, ಛಿದ್ರವಾಗುವ ಮಮಕಾರ ನಿನ್ನ ಚೀತ್ಕಾರ, ನಿಶ್ಚಲ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಅಲೆಗಳು. ಅಪ್ಪಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ ...

Blame it on Summer.. The summer heat has pushed me into a lethargic state of aestivation Neither conversation nor action of any mention worthy is yet to be on The confused spirit and an abused body must have lost its shine and sheen The plasma state is deep fried and half boiled and left for sun drying in open  Who has made me a sacrificial prey to the sun god without my knowledge? The question never answered as everyone around me is a victim of unseen rage Who is avenging and for whose whims and fancy are we the target of revenge? Yes, the most unique species of the nature is the root of the irreparable damage. Do we demand accountability from the terminator and a lunatic destroyer? He, who forever hides behind the curtain of progress, is a deceitful director Boasts himself as a great interpreter, a riddle cracker of the mysterious nature, Man is neither the creator, nor a sensible preserver but a destroyer very rare. Nature, Latent or dynamic ...

ಬೆಳಗು.. .  ನಿರಂತರ,ನಿರುತ್ತರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ನಿರ್ವಾತ ಬೆಳಗು ಮಾಸಿಹೋಗುವ ನಡುಹಗಲಿನ ಕೊರಗು ಅವರ್ಣನಿಯ ಶಾಂತಿಯ ಸಂಜೆಯ ಬೆರಗು ನಾಳೆಗಳ ನಿಶೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವ ಕತ್ತಲಿಗೆ ಮೆರಗು. ಮರಳಿ,ಮರಳಿ ಘಟಿಸುವ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸೊಬಗು ಬದುಕು...ಕೊರಗು? ಹಾಸಿದೆ ಸೆರಗು. ಜೀವನೋತ್ಸಾಹ  ಬತ್ತದಿರುವ  ಸೋಜಿಗ..... ----------------------------------------- ಮನೆ..  ಅಲ್ಲಿದೆ ನಮ್ಮನೆ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಟ್ಟುವೆ ಇಲ್ಲೇ...ಇನ್ನೊಂದು ನನ್ನದೇ ಮನೆ.. ಗುಹೆಯೇ ಮನೆಯಾದ ಕಾಲ ಒಂದಿತ್ತು ಕಾಡೇ ಗುಡಿಯಾದ ನೋಟ ಚಿಗುರಿತ್ತು ಮರದ ಪೊಟರೆಯನು ಮರೆಯಬಾರದಿತ್ತು ಹೊಳೆಯೇಇಲ್ಲ ಮಣ್ಣ ಹಂಗಿನ ಕೀಮತ್ತು ಮರಗಳೆಲ್ಲ ನನಗಾಗಿ ಬೀಳಬಾರದಿತ್ತು... ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು ಕಿಡಿ ಹಾರಿ ಕುಲುಮೆ ಕಾದಿತ್ತು ಭೂಬಸಿರ ಚಿವುಟಿದ ಬಲವಂತದ ಆ ತಾಕತ್ತು ಹಸಿರ ಉಸಿರಿಗೇ ಇಂದು ಕಾಡಿದೆ ಆಪತ್ತು -------------------------------------- A day in the summer. What a horrible hyper-thermal morning? but let us not take it as time for brooding after all it is life, and should keep moving till the final whistle is blown for a new beginning. ------------------------------------------- As usual. Nothing...

ಕೆಳಗೆ ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲಾ ಪದ್ಯಗಳು ಬೇರೇ ಬೇರೆ. ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಗೀಚಿದ ಸಾಲುಗಳು. ಪದ ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕವನ.... ಭಾವರಹಿತ ಜೀವನ, ಅಕ್ಷರ ಭ್ರೂಣದಿಂದ ಬೆಳೆಯುವ ಸಾಲುಗಳು... ಗರ್ಭಪಾತದಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಮಾಮೂಲು ಗದ್ಯ, ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಬದುಕು ಅರ್ಥವಾಗದ ನವ್ಯ ಪದ್ಯ . ಪ್ರಿಯ ಫೇಸ್ ಬುಕ್...ಇದ್ದದ್ದೇ ನಿಂದಂತೂ ಸದಾ ಕ್ರಿಕ್ ದಿನ,ದಿನವೂ ಬರೆದು ನಾ ಗಳಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ ಹ್ಯಾಟ್ರಿಕ್..... ಬರೆವ ಹವ್ಯಾಸ ಕೊಡಬಹುದು ಯಾವಾಗಾದರೊಮ್ಮೆ ಕಿಕ್ ಹಾಗಂತ ತೋಚಿದ್ದು ಗೀಚಿದರೆ ಓದುಗರೆಲ್ಲರೂ ಸಿಕ್ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದೆ ನೀನು, ನನಸಿಂದ ಓಡಿದೆ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ನೀನು ಮರೆವಿನಲ್ಲೂ ಮೂಡಿದೆ ನನ್ನ ನೋವ ರಾಗದಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮೌನ ಗಾಯನ ಕಣ್ಣ ಒರೆಸಿ,ಎಲ್ಲ ಮರೆಸಿ, ನೀನೆಂದೋ ಪಲಾಯನ. ದುಖ ಬರೆಯಲು ಭಾಷೆ ಬೇಕೆ? ನೋವಮರೆಯಲು ನೆನಪು ಸಾಕೆ? ನಲಿವು ನೋವಿನ ಬಾಳು ಸಮರಸ ಕಾಡದಿರು ಬದುಕೆ.... ನಾನು ಖಂಡಿತಾ ಓಕೆ. There is an inexplicable emptiness of relief in the air... but an echo of profound silence follows me everywhere!!!!

£ÀUÀgÀUÀ¼ÉA§ vÁ¥À PÀÆ¥ÀUÀ¼ÀÄ ±ÉõÀVj eÉÆÃrzÁgï C©üªÀÈ¢Þ ºÉ¸ÀgÀ°è K£É®è £ÀqÉAiÀÄÄwÛzÉ CzÀÄ FUÀ ZÀAzÀªÁVAiÉÄà PÁtÄvÀÛzÉ. DzÀgÉ «ªÉÃZÀ£É E®èzÉ ªÀiÁqÀĪÀ C©üªÀÈ¢Þ JµÀÄÖ ªÀiÁgÀPÀ JA§ÄzÀ£ÀÄß £ÁªÀÅ ªÀÄ£ÀUÁt¨ÉÃQzÉ. 1810gÀ ºÉÆwÛUÉà ¥Á²ÑªÀiÁvÀå zÉñÀUÀ¼À°è £ÀUÀgÀUÀ¼À°è ºÉZÀÄÑwÛzÀÝ vÁ¥ÀªÀiÁ£ÀPÉÌ PÁIÄtªÁzÀ z¸ÀAUÀwUÀ¼À CzsÀåAiÀÄ£À ªÀÄvÀÄÛ CªÀÅUÀ¼À ¤ªÁgÀuÉUÉ aAvÀ£É £ÀqɬÄvÀÄ. DzÀgÉ £ÀªÀÄäzÀÄ AiÀiÁªÀvÀÆÛ ‘PÉƼÉî ºÉÆqÉzÀ ªÉÄÃ¯É PÉÆÃmÉ ¨ÁV®Ä ºÁQPÉÆAqÀgÀÄ’ JA§AxÀ eÁAiÀĪÀiÁ£À. FUÀ¯ÁzÀgÀÆ ºÁUÁUÀ¢gÀ°. ¨ÉAUÀ¼ÀÆgÀÄ ZÀAzÀzÀ HgÀÄ. MAzÀÄ PÁ®PÉÌ GzÁå£ÀUÀ¼À £ÀUÀgÀ. ¤ªÀÈvÀÛgÀ ¸ÀéUÀð. ºÀªÁ ¤AiÀÄAwævÀ £ÀUÀgÀ. PÁ® §zÀ¯ÁVzÉ. FUÀzÀÄ ¤vÀå ¨É¼ÉAiÀÄÄvÀÛ EzÉ. ¨É¼ÀªÀ ÀtÂUÉ JAzÀgÉ §zÀ¯ÁªÀuÉ.  FUÀ DUÀÄvÀÛ EgÀĪÀÅzÉ®è C©üªÀÈ¢ÝAiÀÄ ºÉ¸ÀgÀ°£À §zÀ¯ÁªÀuÉè! F §zÀ¯ÁªÀuÉ M¼ÉîAiÀÄzÉÃ! CxÀªÁ ¨É¼ÀªÀtÂUÉ £ÀUÀgÀzÀ ¥Àj¸ÀgÀPÉÌ ªÀiÁgÀPÀªÁUÀzÀAvÉ ºÉÃUÉ gÀƦ¸À§ºÀÄzÀÄ. EzÀÄ J®ègÀ£ÀÄß PÁqÀÄvÀÛ EgÀĪÀ ¥Àæ±Éß. EwÛÃa£À ¢£ÀUÀ½è £ÀUÀgÀzÀ vÁ¥ÀªÀiÁ£À ¹PÁÌ¥ÀmÉÖ KgÀÄwÛzÉ JAzÀÄ ºÀ¼À§gÀÄ UÉÆtUÁqÀĪÀÅzÀÄ  PÉüÀÄvÀÛzÉ. ...