somaari

ಹಾದಿ..... ಸದಾ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪುವ ಅಲೆಮಾರಿ ಆವಾಸಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಬೆಳಕಿನೊಡೆಯನ ದಿಕ್ಸೂಚಿ ಬೆಳಗು. ಯೋಜನೆಗಳಿಲ್ಲದ ನಿರ್ಯೋಚನೆಯ ಆರಾಮಬದುಕು ಯವ್ವನದಷ್ಟೇ ಮುಕ್ತ ಉತ್ಸಾಹದ ಸರಕು. ಇರುವುದೊಂದೇ ಪಥ, ಅಂಕು ಡೊಂಕಿನ ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ತಗ್ಗು ದಿನ್ನೆಯ ರಸ್ತೆ ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ ಆ ಪುರಾತನ ರಥ, ಚಕ್ರ ಕಿರುಚಿ, ಕಿರುಚಿ ಸುಸ್ತು. ಆದರೆ, ತಂಗುದಾಣಗಳು ವಿರಳ ಕಾಲಿಡದ ಈ ಕಾಡುಜಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡರೂ ಅಲ್ಲೊಂದು,ಇಲ್ಲೊಂದು ಬಿಸಿಲುಕುದುರೆಯ ಗೊಂದಲದದೂರ ಗಲಿಬಿಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಳುಕುವ ಚಂಚಲ ಚಿತ್ರಗಳು ಆವಿಯಾಗುವ ಭ್ರಮೆ, ನಿರಂತರ ಸ್ಥಭ್ದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೇಕೆ ಆಯಾಸದ ಭಾರ? ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ರೇಖಾದೃಶ್ಯ ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ನನಗೆ ಸಿಗದ ಹಾಗೆ ಸಮ ಹೆಜ್ಜೆಯಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ದೂರ ಸೀಳುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಚೂಪಾಗಿ, ಇಂದಿಗೂ.ಆಳವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಂದರ ಚಂದ್ರರಹಿತ ಚಪ್ಪರ ಭೂಚಿಪ್ಪುಗಳ ತಟ್ಟೆಗಳ ಕೊರಕಲಿನಲಿ ನಿರ್ವಾತದಲಿ ಸುಂಟರಗಾಳಿ ಅನಾಥ.

ಹಳ್ಳಿ... ಹೊನಲು ಬೆಳಕಿನ ಶುಭ್ರ ಛಾವಣಿಯಲಿ ತೆರೆದ ಗವಾಕ್ಷಿ ಚಂದ್ರ. ಬಣ್ಣರಹಿತ ನಿರ್ವಾತ ನಿಶ್ಚಲವಾದ ಲಾಂದ್ರ... ಹೊರ ಆಕೃತಿ ಮಾತ್ರ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಬೆಟ್ಟ,ಕಣಿವೆ,ಮೈದಾನ, ಮೂಲೆಯಲಿ ರಾಶಿಬಿದ್ದ ಕಾಡು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಸಾಂದ್ರ... ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾದ ಬೀಡು ಮಣ್ಣುಹಾದಿಗಳ ಸ್ಥಬ್ದಚಿತ್ರ ಜರಡಿಯಾದ ಮಾಡು ಬಾಗಿಲಾದ ತಡಿಕೆ. ಬೂದಿ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆ ಹಿಂದೆ ಖಾಲಿಇರುವ ಮಡಿಕೆ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಕುಡಿಕೆ ಯಾರೋ ಬಿಡಿಸಿದ ಜಲವರ್ಣ ಕಲೆ ಬಲು ಸುಂದರ. ಪ್ರವೇಶ ಉಚಿತ, ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಸ್ವಾಗತ ಇಲ್ಲಿಗೆ.....ಈ ಕಲಾಪ್ರದರ್ಶನಕೆ ಕಲಾವಿದನ ಗೈರುಹಾಜರಿಯಲ್ಲಿ..... ಬಹಳ ದಿನ ಆಯ್ತು..... ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನ ಫೇಸ್ ಮಾಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯ್ತು ನೋಡಿ.....ಬದುಕಿನ ವೇಗದ ಗಾಡಿ ನನ್ನ ಗೈರು ಹಾಜರಿ ಕೆಲ ದಿನಗಳು ಮಾತ್ರ ಮರೆತೇಹೋಗಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೂತ್ರ..... ಇರುವಿಕೆxವೇಗ=ಅಸ್ತಿತ್ವ....ಈ ಬದುಕಿನ ಸಮೀಕರಣ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ ಕಳೆದುಹೋಗುವ, ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಅತಿ ವಿಚಿತ್ರ..... ಮುದನೀಡುವ,ಮುಂಜಾವಿನ ನಿನ್ನ ಕವನದ ಸಾಲು ತಲುಪಿಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ನನಗೆ, ನನ್ನ ಪ್ರತಿದಿನದ ಬದುಕಿನ ಪಾಲು. ಹೊಸ ಬೆಳಗ ಸ್ವಾವಗತಿಸುವ ಆಲಾಪದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತಣ್ಣಗಾಗುವ ಗದ್ಯ ನಿಜಕ್ಕೂ ಚಿರಪರಿಚಿತ ಸೋಲು ಬಳಸಲಾಗದ ಹಾಲು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ ಉಕ್ಕಲು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಿನ ಜಗಳದ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಸದ್ದಿನ ಮುಂಜಾವು.... ಜೆ.ಕ...

ಮನೆ .. 　 ಗುರುತ್ವ ಮೀರಿದ ಮೇಲೆ, ಏರದ ಕೆಳಗೆ,ಬೀಳದ, ಎಳು ಬೀಳುವ ವಲಸೆಗೆ ಸದಾ ಸಿದ್ದವಿರುವ ಹಗುರ ಹಂದರದ ಮನೆ ಬೇಕಿದೆ, ನನಗೆ, ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಆದರೂ ಸರಿ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಅಡೆತಡೆ ಗೋಡೆ ರಹಿತ ವಿಶಾಲ ವಿಸ್ತಾರ ಬಯಲು ಜಾಗ ಬೇಕು ನನಗೆ. ಸತತ ಸ್ಥಾನಪಲ್ಲಟಕೆ, ವಿಸ್ತಾರ ಕೇಂದ್ರದಲಿ ಭಿತ್ತಿಯ ಭ್ರಮೆ ಏಕೆ? ದೃಷ್ಟಿ ಹೋದಲ್ಲಿ ದಿಗಂತ ಕಂಡರೆ ಎಷ್ಟುಚೆನ್ನ? ಆಕಾಶನೋಡಲು ಪಾಳಿಯ ನೂಕುನುಗ್ಗಲು ಬೇಕೆ? ಹೋಗಿ,ಬರುವ ಜನರಿಗೆ ಗಡಿಯಾರದ ಗಡಿಬಿಡಿ ಏಕೆ? ಗಾಳಿ ತಡೆಯಲು ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಪರದೆ ಬೇಡ ಕಣ್ಣುಕುಕ್ಕಲು ಹಸಿರು, ಉಸಿರ ಬೆರೆಸಲು ತಿಳಿಗಾಳಿ ತೀಡುತಲಿರಲಿ , ಬೆಳಕಿಗೆ ಗೂಟಹೊಡೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆವರ ಇಂಗುವ ಹವಾ ನಿಯಂತ್ರಕ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸ. ತಾಪ ನಿರೋಧಕ, ಶೋಧಕ ಆಲಸ್ಯ ಜನಕ ಸಿಗಲೇಬೇಕು  ಬಂಗಾರದ ಪದಕ ಕಡಲತೀರಕ್ಕೆ ನೂಕಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಮೈ ಒಡ್ಡಲು ಬೆತ್ತಲೆ ಯಾಗಿಸದಿರಲಿ ಬಗೆದು ಭೂಮಿಯಲಿ ನಿನ್ನ ಬುನಾದಿ ತೆಗೆದು ಮಣ್ಣು ಗುಂಡಿ ಮುಚ್ಚಿ ಸಮಾದಿ, ಜೀವಮಂಡಲವನ್ನೇ ಗೋರಿಯಾಗಿಸುವ ಶಿಲ್ಪಿಗಳ ಮಿದುಳ ತೊಗಟೆಯ ನರಕೋಶಗಳ ಬಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು ಗೊಂದಲದ ನವವಿನ್ಯಾಸ ಸಂಕುಚಿತ ಸುಸಜ್ಜಿತ "ಸಕಲ ಸೌಕರ್ಯ ಸಹಿತ", "ಸಕಲ ನಿಯಂತ್ರಕ" ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಕಟ್ಟಡ.. ಹೌದು, ಅದು ಗೂಡಾಗ ಬಹುದು ಹಕ್ಕಿಗೆ ಬಿಲವಾಗಬಹುದು ಮೂಶಿಕನಿಗೆ ...

ಆಗುಂಬೆಯ ಅಮಲು ಅಡರಿಕೊಂಡಿದೆ ಇನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜಂಜಾಟದಿಂದ ದೂರ ಬಯಸಿದ ಪೆನ್ನು. ಆಕಾಶದ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಮಳೆಕುಂಚ ಬಿಡಿಸುವ  ಹಿಮರಾಶಿ ಬಿಳಿ ಅರ್ಥವಾಗದ ನೂರಾರು ಬಣ್ಣ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ಇರಬಹುದೇ ಛಳಿ? ದಿಗಂತಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಸ್ಯರಾಶಿಯ ಕಿರೀಟ ದೂರ ಸರಿಯುವ ಬೆಟ್ಟ ಛಾಯೆಯ ಮಾಟ ಮಾಯೆ. ಇರುವನ್ನೇ ಮರೆಸುವ ವಿಸ್ತಾರ, ಏಕಾಂತತೆ, ಕಡೆಯಲಾಗದ ಆಳ ಸಾಗರ "ನೀನ್ಯಾರು" ಎಂದು ಯಾರದೋ ದೂರದಿಂದ ತೇಲಿಬಂದ ಕೂಗು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದಾಗ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ತಡವಡರಿಸಿದ ಪದವನ್ನೇ ನಾನು ಮರೆತಿದ್ದೇನೆ.

ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಕತ್ತಲಿಗೆ ... 　 ಕತ್ತಲ ಹಟ್ಟಿಯಿಂದ ಹುಡುಕಾಟದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿಗೆ ಹೊಡೆದು ಕೊಂಡುಬರುವ ಬೆಳಗು . ಮೇಯುವ ಮಂದೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾನೆ ಕುರುಬ ಹಿಂಡನ್ನು ಅಟ್ಟಲು ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಮುಳ್ಳುಬೇಲಿಯು ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯುವ ತನಕ , ಅಲುಗಾಡದ ಭೂಪ . ನಿದ್ರೆಯ ದೊಡ್ಡಿಗೆ ಅಟ್ಟಿ , ಕನಸಿನ ಅಗಳಿ ಜಡಿದಾಗ ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಗೊರಕೆ ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಹರಕೆ . ನನಸಾಗದಿರುವುದು ವಾಡಿಕೆ ಆದರೂ ... ನಗರಗಳ ರಸ್ತೆಯಮೇಲೆ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ಚಡಪಡಿಕೆ .

ಅಮ್ಮನತೀರ್ಪು ... ಕಾದುನೋಡೋಣ . ದೇವ , ದೈವ ಇಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಪಾಲನೆಯ ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಗೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರಂತೆ ನೋಡು . ಏನನ್ಯಾಯ ? ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿಯಂತೆ ಮುನಿದು ಮೌನಿಯಾಗಿರುವ ಅಮ್ಮ . ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಾ ಮಗಾ ? ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಅಂತೆ ,   ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವ ಆಕೆಗೆ   ನಿನ್ನದೇ ಚಿಂತೆ ಮಮತೆಯ ಮಮಕಾರಕ್ಕೆ ಸೋತು ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಭೂಮಂಡಲದ ಸುಪ್ತ ಲಾವಕಂದರಗಳಲ್ಲಿ . ಮೊದಲು ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ ! ನಿನ್ನಮ್ಮ ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಹಿರಿಯರು . ಇರಲಿಲ್ಲ ಆಗ ನಾವ್ಯಾರು ಸರ್ವಗುಣ ಸಂಪನ್ನೇ... ಭೂಗರ್ಭ ಸಿರಿವಂತೆ ಎಲ್ಲಕೂ ಅವಳೇ ಒಡತಿ.... ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಅವಳಲ್ಲ ಸರ್ವರಿಗೂ ಸಿರಿಹಂಚುವ ಹಂಬಲ, ಇದು ಎಲ್ಲಾ ತಾಯಿಯ   ಬಯಕೆ ಬಿದ್ದಿದೆ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಕೊಕ್ಕೆ..ಅದಕೆ ಬೇಕಿತ್ತೇ?  ಬದುಕಲು ಅ ಮೂರು ಕಪಟ ಹಜ್ಜೆ ವಾಮನನಿಗೆ ನೀನಾದರೋ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ, ಅನಗತ್ಯ ಬೇಕಿದೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ನಿನ್ನವರು ಯಾರಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ನಿನಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಭೋಗ ವೈಭವವೇ ಆಮ್ಮನ ಕಾಡುತಿರುವ ಮಹಾಭಯ ನೋವಿಗೊಂದು ಗಡಿ, ತಾಳ್ಮೆಗೊಂದು ಮಿತಿ,    ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ನಮಗೆ, ಕಾದಿರುವ ಗ್ರಹಚಾರ ಕರಳಬಳ್ಳಿ ಕಳಚಿ, ಛಿದ್ರವಾಗುವ ಮಮಕಾರ ನಿನ್ನ ಚೀತ್ಕಾರ, ನಿಶ್ಚಲ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಅಲೆಗಳು. ಅಪ್ಪಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ ...

Blame it on Summer.. The summer heat has pushed me into a lethargic state of aestivation Neither conversation nor action of any mention worthy is yet to be on The confused spirit and an abused body must have lost its shine and sheen The plasma state is deep fried and half boiled and left for sun drying in open  Who has made me a sacrificial prey to the sun god without my knowledge? The question never answered as everyone around me is a victim of unseen rage Who is avenging and for whose whims and fancy are we the target of revenge? Yes, the most unique species of the nature is the root of the irreparable damage. Do we demand accountability from the terminator and a lunatic destroyer? He, who forever hides behind the curtain of progress, is a deceitful director Boasts himself as a great interpreter, a riddle cracker of the mysterious nature, Man is neither the creator, nor a sensible preserver but a destroyer very rare. Nature, Latent or dynamic ...